Pasen: stress of gezellige feestdagen?

Het is eerste Paasdag 2011. Ik sta bovenaan de trap, helemaal in paniek. In de woonkamer zijn de eieren verstopt voor mijn zoon die dan 4 jaar oud is. De ontbijttafel is feestelijk gedekt, en alles staat klaar. Ik heb me net omgekleed, en nu mag zoonlief beneden de eieren gaan zoeken.

Maar ik durf niet. Ik sta verstijfd van angst naar de trap te staren. Want als ik die trap af ga, en mijn zoon de woonkamer in gaat, dan moet ik het perfect doen. Ik moet enthousiast reageren maar niet overdreven, hem helpen met zoeken naar de eieren maar niet teveel, ik moet zorgen dat de broodjes warm blijven maar niet te heet zijn, er mag niemand bellen ondertussen want dat is alles verpest…

De ene rampgedachte na de andere vliegt door mijn hoofd. De tranen rollen inmiddels over mijn wangen. Ik kan het niet, ik kan niet naar beneden en alles perfect doen. Ik ga het vast verpesten, en mijn zoon gaat Pasen nooit meer leuk vinden.

Perfectionisme en stress

Zo zagen voor mij de feestdagen eruit, 10 jaar geleden. Ik stond helemaal stijf van de stress en de angst om alles fout te doen. Ik had toen nog geen idee wat mijn hoogsensitiviteit hiermee te maken had.

Inmiddels weet ik dat mijn perfectionisme te maken had met onbewuste overtuigingen over mezelf (‘ik kan het niet’), met veel te hoge verwachtingen en het voor iedereen goed willen doen (‘als ik het niet perfect doe voor iedereen ben ik niet goed genoeg’) en met de intense emoties die aan al die onbewuste gedachten gekoppeld zijn (angst, verdriet, teleurstelling, angst voor teleurstelling enz.).

Koppel dat aan alle prikkels die sowieso al bij feestdagen komen kijken – weg was mijn regelmaat en mijn normale ritme, vol was mijn huis met versieringen en andere prikkels – en je begrijpt waarom feestdagen voor mij een regelrechte nachtmerrie waren. En ik ben echt niet de enige.

Associaties en pleasen

Alsof dat allemaal nog niet genoeg was, kwamen er in mijn hoogsensitieve brein ook nog associaties omhoog. Want wat als er tijdens het zoeken van de eieren of tijdens het Paasontbijt iemand zou bellen om ons fijne Pasen te wensen? Dan zou niet alleen ons ritueel verstoord zijn, maar er zouden ook nog allemaal aan de beller gekoppelde gedachten en emoties omhoog komen. Of associaties bij gebeld worden überhaupt. En vol was de emmer, nog voordat de dag begonnen was.

En natuurlijk was ik ook volledig op de ander gericht (het beroemde ‘pleasen’), want mijn gezin en (schoon)familie moesten een geweldig feest hebben waarbij ik alles perfect onder controle had, maar in werkelijkheid was ik alleen maar doodsbang en doodmoe.

Ik had werkelijk geen idee waarom ik me zo voelde, of hoe ik goed voor mezelf kon zorgen. Wist ik veel dat voorspelbaarheid, rust, grenzen aangeven, loslaten en in het nu zijn met wat er is belangrijk zijn om in balans te blijven; dat had me nooit iemand geleerd!

Jong geleerd is oud gedaan

En wat denk je dat het met mijn zoon deed, dat hij zijn moeder daar zo volledig in paniek zag staan? Met het voorbeeld dat blijkbaar alles perfect moet gaan omdat je anders niet goed genoeg bent? Mijn kind wat zelf ook hoogsensitief is, en naadloos oppikte wat ik allemaal voelde?

Het is een cliché, maar jong geleerd is werkelijk vaak oud gedaan. Want helaas ontwikkelde mijn zoon ook perfectionisme en faalangst, zij het op andere gebieden dan ik. En ik me maar afvragen hoe hij daar toch aan kwam…

Gelukkig gaat het nu heel goed met hem, en ik heb geleerd om alles los te laten en gewoon ontspannen te genieten van wat de dag me brengt. Eerste Paasdag is nu gewoon een gezellig moment met mijn zoon en mijn ouders, een brunchbuffet waarin iedereen kan pakken wat hij wil en een lekkere wandeling tussendoor.

Geen stressvolle toestanden, geen overvol programma, en geen telefoon die kan rinkelen. Want die zet ik tegenwoordig gewoon uit. Dat geeft rust. En na een paar uur is het goed geweest, dan gaat het bezoek naar huis en pakken wij ons vertrouwde programma weer op van wat we iedere zondag doen.

Omdat we ons daar goed bij voelen. Omdat het dan genoeg is geweest. En omdat we onze grenzen voelen. Super trots dat ons dat gelukt is, en we gewoon van de feestdagen kunnen genieten.

Herken jij het perfectionisme, het pleasen en de faalangst, bij jezelf of bij je kind? Heb je moeite met het aangeven van grenzen, en voelen wat je nodig hebt? En wil je daar graag hulp bij? Maak dan een gratis vrijblijvende afspraak voor een kennismaking, dan kijken we er samen naar!

Of download hier het gratis e-book met tips over hoe je je kind kunt helpen om in balans te blijven. Je hoeft het niet alleen te doen!

Je kind beter begrijpen? Ontvang maandelijks nieuwe tips over hoogsensitiviteit!
Liever geen e-mails meer ontvangen? Onderaan elke e-mail vind je een uitschrijflink. Voor meer informatie zie ook mijn privacyverklaring.